چهارشنبه یکم تیر ۱۴۰۱ ساعت 22:44 توسط ستاره قطبی |  کینتسوگی هنری ژاپنی بر پایه ی فلسفه وابی سابی (عدم کمال و پذیرش کاستی) که در آن به ترمیم شکستگی های ظروف سرامیکی و سفالی با براده های طلا می پردازند.کینتسوگی دنبال پنهان کردن کاستی ها نیست و برعکس اون ها رو درخشان تر نشون میده و به اون اثر یه هویت جدید و منحصر به فرد میده.شگفت انگیزه نه ؟!باعث شد به این فکر کنم که ارزش گذاری زخم ها و تجربه های شکست برای جامعه ای که مارو به پنهان کردنشون تشویق میکنه، راه درازیه. ما ناچار به سانسور کردنیم چون به یک اثر هنری یکپارچه و خیالی از داستانمون معتقدیم و مدام از مقایسه ی نتیجه با یک شروع بی عیب و نقص نا امید میشیم.برای تو مینویسم که مثل من ناشیانه ولی با افتخار مرمت زخم هارو تمرین میکنیصبر داشته باش که این ترک ها راه جوانه زدن رو نشونمون میدن.

یکشنبه پنجم تیر ۱۴۰۱ ساعت 17:45 توسط ستاره قطبی |  رویا پردازی و یه تصویر خیالی از ادم های اطرافمون ساختن در عین بی انصافی در حق خودمون , فشار زیادی برای طرف مقابله.غیر از این نیست که همش از خودخواهی میاد.ما دوست داریم این تصور از خودمون رو داشته باشیم که ادم های بسیار خاصی دوست یا پارتنر انتخابیمون هستن.برای احترام به خودمون باید تصور کنیم مورد تائید ادمهای همه چی تمومی هستیم .در واقع  وانمود میکنیم اون ها بی عیب و نقص ترینن چون در نهایت بازتابی از سلیقه و شخصیت خودمون هستن.این اونحاییه که ذهنمون میتونه گولمون بزنه و اگاهی به این ساز و کار شاید بتونه مشتش رو برامون باز کنه.تمرین میکنم این روزها .بیشتر از قبل .که تو میتونی افرادی رو در حلقه ی امن نزدیکت نگه داری و در عین حال تو خیلی مسائل باهاشون موافق نباشی و این نباید باعث بشه باقی جنبه های شخصیتیشون رو در در جایگاه مقایسه یا قضاوت قرار بدی !